Porque Fole también escribió poesía........
sábado, 7 de abril de 2012
FOLE SÁNCHEZ , Anxel
Porque Fole también escribió poesía........
martes, 27 de marzo de 2012
PIMENTEL Luis
Luis Benigno Vázquez Fernández- Pimentel( 1895-1958) ejerció la medicina en su ciudad natal,trabajando como médico en el Hospital Provincial de Lugo desde 1922.Es un autor que marca un estilo peculiar .Escribe con melancolía, con sentimiento de principiante , bajo el nombre de Luis Pimentel. Sus poemas apenas fueron conocidos, pues sólo los leía a sus amigos en las tertulias que frecuentaba.
domingo, 25 de marzo de 2012
RODRÍGUEZ FER, Claudio
frenéticamente
mientras desato y suelto
el pañuelo que sujeta
tu cabello
y libero a tu pecho
ya sin freno
ya sin sentido
siempre hacia la frontera
roja y negra
y violeta
ámame hacia la izquierda
cara a cara
hacia la noche
hacia ti
siempre hacia ti misma
Ámame anarquista
mismo contra mí mismo.
De: Tigres de ternura
jueves, 22 de marzo de 2012
CUNQUEIRO MORA , Álvaro
https://gl.wikipedia.org/wiki/%C3%81lvaro_Cunqueiro
DÍXENLLE Á RULA
Díxenlle á rula: Pase miña señora!
E foise polo medio e medio do outono
por entre as bidueiras, sobre o río.
O meu anxo da garda, coas azas sob o brazo dereito,
na man esquerda a calabaciña da auga,
ollando a rula irse, comentóu:
-Calquera día sin decatarte do que fas
dices: Pase miña señora!
e é a alma tua a quen despides como un ave
nunha mañán de primavera
ou nun serán de outono.
(De: Herba de aquí ou acolá)
NO NIÑO NOVO DO VENTO
No niño novo do vento
hai unha pomba dourada,
meu amigo!
Quén poidera namorala!
Canta ao luar e ao mencer
en frauta de verde olivo.
Quén poidera namorala,
meu amigo!
Ten áers de frol recente,
cousas de recén casada,
meu amigo!
Quén poidera namorala!
Tamén ten sombra de sombra
e andar primeiro de río.
quén poidera namorala,
meu amigo!
POLOS TEUS OLLOS QUEN PASOU, AMIGA
Polos teus ollos quen pasóu, amiga,
deixóu unha ollada de amore perdida.
Nos ollos teus.
polos teus ollos quen pasóu, amada.
Nos ollos teus.
daquela ollada de amore
perdida.
Nos ollos teus.
que non miraches a quen te ollaba.
Nos ollos teus.
De: Cántiga nova que se chama riveira
jueves, 16 de febrero de 2012
VILLAR JANEIRO, Helena
Blog da autora:/https://helenavillarjaneiro.wordpress.com
AS TÚAS MANS FIXÉRONME XARDÍN
E COMO CERVA NOVA SOÑO COAS ALBAS
A noite é longa e eu
apéome do soño pola escada de olores
que queda sobre o sono,
polos ecos do blues que tremece nas blondas
brancas da lencería.
A chuvia que escribiu o seu adeus azul sobre o tellado
deixou tamén no aire
o fresco agurgullar das augas todas
entre todas as frondas.
A noite é longa e eu
báixome dos brincos da miña infancia
e como cerva nova soño menceres
na fonte onde lavaban camisas as belidas.
A noite é longa e eu
cruzo como amazona as primaveras
e coas papoulas e os trigais ondúlome
ás cóxegas do vento.
A noite é longa e eu
retorno á amante sombra da túa árbore
de novo sacra e ergueita cal ciprese.
¿Soubo Beethoven
que eu podía vivir cabo de ti
aquél mencer de trigo e paspallás
do seu Der "Wachtelschlang"
na veciñanza da alba?
De : Festa do corpo
sábado, 26 de noviembre de 2011
POZO GARZA, Luz
Así escribe Luz Pozo Garza , nacida en Ribadeo en 1.922
Os teus paxaros choven miudiño
sobre das miñas arbres e tamén
sobre destes meus beizos que che cantan.
Eu fago conta de que son de terra
ou son unha silveira no teu coloa
na túa beira de aire e peixes louros
Recibindo o sabor da túa paisaxe:
húmedas aves novas do teu peito.
Aquí estou meu amor, aquí me choves
UN CUNCO AGORA
Vin de queimar madeira tal vez noites
nos arrabaldos murchos.Bate o vento
na pechada fiestra.
Extinguíanse as mans os cabelos a nuca
por onde esvaran os conxuros
Fiquei no limbo da tristura
non sei cal era a cor do ceo.
Sobor da cinza morna
enformei a fogaza da miña soidade
Auga da fonte chora.
Se atopo un cunco agora
enchereino de bágoas.

