martes, 26 de octubre de 2021

CALDEIRO DÍAZ, Eloi

 

Nado en Sarria (1955) é músico,  poeta e escritor. Estudou na Escola Universitaria de EXB en Lugo .Desde novo comenzou a escribir os seus primeiros versos



Sería suficiente ter tremado

longos días do inverno

no fragor dos teus ollos

para saber da sorte.

Camiñar nos carreiros de ningures,

sen acougar unha vegada,

sabendo que serías aló

agardando-me na beiramorte.


De: Anacos de silencio




jueves, 14 de octubre de 2021

PERNAS NIETO, Daniel

 

Nado en  Abadín (1884)  estudou no seminario de Mondoñedo e exerceu de párroco de Baroncelle.Publicou un libro: Fala d´as Musas .

https://gl.wikipedia.org/wiki/Daniel_Pernas_Nieto



AFIRMACIÓN 


N-o teu colo, ruliña mimosa,
 tí que pasas bicándome a testa, 
n-o teu colo quixera morrer,
 ouh musa gallega.
 
Non cobizo d’as grorias a palma
 nin adoito subir para véla,
 si escabardo pra lonxe, Galicia,
 teu nome m’alenta. 

Anque os tempos trocándose van, 
anque os campos sin brazos se vexan,
 n-o peito gardarán os teus fillos
 lembranzas d’o Celta.

 Dos caciques malditos que sorben,
 –esfamiados– o sangue das venas,
 xa borralla farán os labregos
 que sofren e penan. 

Os encantos d’a nov’alborada 
que remansa camiño d’aldea...
 laparada que xurde n-os eidos,
 Galicia, desperta.

A VELLIÑA 

Enriba d’a probiña van caindo
 as folerpas d’a neve mainamente,
 ela peta co’a moca n-os puxigos;
 i-o gonzo ferruxente 
as portas quedas ó seu paso deixa,
 e soilo un can que a sente
 de ves en cando lle responde á probe
, somellando decir queixosamente,
 que a millor d’as virtudes mal s’atopa,
 que d’a noite o relente
 i-a mesma neve lle farán un leit
o negado pol-a xente.

.Eu cando penso n-a vida
 que levan sobre d’a terra
 os que a Dios decraran guerra,
 sinto a miña i-alma frida.

 Corazón onde n-anida
 a Fé, ¿qu’esperades d’él?
 Dichos’o peisano fiel 
que mora n-as irtas lombas,
 sin procatarse d’as bombas
 que fan d’o mundo un Babel.

De: Fala d´as Musas

sábado, 2 de octubre de 2021

PIN , Irene

Nada en Lugo (1.995) estudiou  Comunicación Audiovisual. Traballa de directora, realizadora, música (baixista do grupo Poesía Canalla) .

 Como poeta ten colaborado na revista Grial. e publicou o libro de poesía A ollada de Eip´hnh.

 https://gl.wikipedia.org/wiki/Irene_Pin

  

Foto: https://www.nosdiario.gal/articulo/libros/novos-caminos-do-compromiso/20210401191536118799.html


.......

NON PRECISO SER SALVADA

(Fragmento)


Navegante eu son serea 

vivo inmersa nun mundo de auga

.......

.....

Navegante eu son serea

o meu fogar é a auga

 non son criatura de terra

nin preciso ser salvada.


Fragmento de: https://www.youtube.com/watch?v=Gj5MAx2L5pA



                                

lunes, 27 de septiembre de 2021

DE CASTRO Y NEIRA Antonio María

 

Nado en Mondoñedo (1771) foi un escritor galego que estudou no seminario de Mondoñedo, onde exerceu como  profesor de filosofía .Compuxo a súa obra en latín, castelán en galego.

https://gl.wikipedia.org/wiki/Antonio_Mar%C3%ADa_de_Castro_e_Neira



ODA EN ELOGIO DE D. ANDRÉS DACIO, CATEDRÁTICO DE SAGRADA

TEOLOGÍA EN EL SEMINARIO REAL, CONCILIAR DE MONDOÑEDO

(Fragmento)

Canten unos las armas del guerrero,

y furibundo Marte, la campaña

de sangrientos cadáveres cubierta:

lloren otros de un Rey la suerte extraña

con trágico cothurno, el fin postrero,

de sus acciones recompensa cierta:

otros muestren la puerta

del vicio, y sus horrores

pinten al vivo en tétricos colores.


Canten otros en tono regalado

el blando susurrar del arroyuelo,

que travesea entre doradas flores:

o bien del sutil áura el dulce vuelo,

que las yerbas ondea al verde prado.

el meloso trinar de ruiseñores,

de Clori los amores

que yo castigué un día

cuando de frescas rosas me ceñía.


Yo celebro un varón, un héroe ilustre

de talento, de prendas inmortales,

ínclito honor del Galiciano suelo:

¡ le nombraré!... Mas no. que las señales

ser nuestro Gacio indican, nuevo lustre

de Mondoñedo a quien distingue el cielo:

hoy con rápido vuelo

le veo sublimado.

de su mérito propio coronado.


En vano procuró la envidia. en vano

embotar su esplendor al golpe fiero

de su dardo fatal, que al orbe asusta:

el padre de la patria soberano

el gran prelado, el pío Cuadrillero

te ha protegido con su sombra augusta,

y a pesar de la injusta

discordia te contemplo

arrebatado de la gloria al templo.


Sobre mullida yerba reclinado

del Sisto (x) humilde en la risueña orilla

(do el ceferillo bulle licencioso,

y en las hojas de tierna florecilla

dormido queda con amante agrado)

a la sombra de un mirto delicioso

tu nombre venturoso

resonará mi acento

entregando la voz al raudo viento.


Alternarán alegres con mi canto

la calandria, el donoso jilguerillo,

que anuncian la llegada de la aurora 

desde la verde rama de un tomillo: 

olvidará la tórtola su llanto,

 que en triste soledad su esposo llora:

 bailará la pastora

 en la vecina falda

 mientras Dorila teje una guirnalda

...............

.................


De:  http://consellodacultura.gal/mediateca/extras/CCG_em_pub1148_AlmanaqueGallego_1914.pdf      ( ver pág 72)

domingo, 26 de septiembre de 2021

MASEDA LOZANO, Martiño



https://www.aelg.gal/centro-documentacion/autores-as/martino-maseda-lozano

O DECLIVE DOS DÍAS


Endexamais pensara na crueldade da vellez

que a condenaría a aquel pequeno cuarto

a onde iría convivir co desleixo.

Tampouco pensara que ía ser él, 

o froito das súas carnes,

o que a abandonaría alí,

naquel remoto inferno, coma un can

que o ceiban no medio do monte

para non velo máis.



De: Fotogramas da desfeita



jueves, 23 de septiembre de 2021

CASTRO LEGAZPI, Luisa

                                          

  





https://gl.wikipedia.org/wiki/Luisa_Castro

http://amediavoz.com/castroLuisa.htm

                                             ESTOY HACIENDO PRUEBAS DE VELOCIDAD


Retrocede.

No soy yo, que conozco la cinta del tiempo
y navego
a sabiendas
de que en el mar las horas tienen otro arbitrio
y otra medida
las fuerzas.

Es el mundo,
que retrocede.

De "Los hábitos del artillero" 1990



LA CAÍDA

Las montañas cristalizan en mil años
y el mar gana un centímetro a la tierra
cada dos milenios,
horada el viento la roca
en cuatro siglos
y la lluvia,
también la lluvia se toma su tiempo para caer.

Se paciente, con mi corazón
que suspira por una obra duradera.
Como el viento,
como la lluvia,
también mi corazón
se toma su tiempo para caer.