jueves, 21 de abril de 2011

NOVONEYRA, Uxío




LIBERTÁ chamas nos ollos tristes nas caras do METRO
nos que xa perderon o futuro e ganan o pan con sobresalto
na gran cidade nos tesos cumes i en todo o silencio preguntando.
Vélante os xóvenes
i os que saben da morte e xuntan inseguranza e desamparo.
Cando vexo un neno penso en ti
e si oio un bruído sin nome coido que ti chegas i acude todo o sangre.
Todo bruído sin nome é un agoiro.
Madrid / O Courel
1962- 1964



Courel dos tesos cumes que ollan de lonxe! Eiquí  síntese ben o puco que é un home...Os Eidos 1952. 







No hay comentarios:

Publicar un comentario